Latest Blog Posts
Kokology: Deep In The Mountains
1. You have to set off to climb a mountain, in search of a fabulously rare stone. What is your impression of the mountain as you stand at it’s foot?
2. After a hard search, you still haven’t found the stone, and now the sun has fallen. What will you do next?
3. You have finally discovered the stone you were seeking. What kind of stone is it? Describe it’s size, weight, and value.
4. Now it is time to come down from the mountain and return home. What parting words do you have for the mountain, and what is its reply?
My Answers
1. It is so tall, and it seems like the mountain is challenging me if I can reach its peak.
2. Since it’s already dark, I’ll search for the stone tomorrow and do other things to enjoy.
3. Diamond, because it is my birth stone. Maybe I will believe that it is a lucky charm so it would be something handy which I can bring anywhere I go.
4. Since I found what I was looking for, I’ll consider the mountain as my friend. I will thank the mountain for not failing me. The mountain will say , “You’re welcome.” And he is grateful for helping me.
Key to “Deep In The Mountains”
1. Your impression of the mountain shows the image you have of your father.
2. The stone you are searching for represents your as yet undiscovered talent or strength. Your response to this questions shows whether you will ever realize that untapped potential.
3. The way you described the stone shows your feeling of self-worth.
4. Your parting words to the mountain reveal what you have always wanted, but never been able, to say to your father. The mountain’s reply shows your idea about his feelings for you.
WordCamp Philippines 2008
I hope this blog entry isn’t late yet. Hehe. Last Saturday, I went to WordCamp Philippines 2008 held in College of St. Benilde. It was really a much awaited event that’s why I really forced myself to go there even though I was really tired due to a one week overtime at work. It was my first time to attend a “blog event” actually that’s why I had mixed emotions that day.
There were several talks during the morning session where the bloggers can choose their desired topics. I decided to roam around the area first. I enjoyed the Video Blogging session by Kring Elenzano. She’s so funny. Haha…
Our lunch was care of Chow King. Thank you sponsor!
The afternoon sessions’ topics were also interesting but I can’t help to close my eyes because I was really sleepy. I hoped to win in any of the raffles (especially the Google shirts). Unfortunately, I did not.
But the main highlight of the event is Mr. Wordpress - Mr. Matt Mullenweg. It is really a great pleasure for us bloggers to have him in the event. I did not lose my chance to be able to tell him that I am a very happy Wordpress.com user. I also had a picture with him… unfortunately, it is blurred. Gosh! I hope I took another one. Anyway, here is our picture…
I have also uploaded some pictures in my Multiply site.
I also saw some fellow bloggers there like Menthol Guy (a.k.a. UtakGago) and Coy Caballes.
From GMANews.tv:
WordPress enthusiasts meet for WordCamp Philippines
Rowjie’s Room
Welcome po sa unang episode ng “60 Seconds of Imaginary Fame: Rowjielogy’s Vlog”. Tulad nga ng sabi ko, isa itong “brave move” para sa aking blog. Bahala na. Hehehe…
Anyway, para sa unang episode ay ipapakita ko ang aking kwarto sa loob ng isang minuto. Pasensya na at malabo ang aking (VGA) camera. Hehehe. Hayaan niyo, pag gumanda ang budget, bibili ako ng magandang camera. 
Masa
Masa… Masandal tulog. Una kong nalaman ang term na yan mula kay Bernadette Sembrano noong nasa GMA Channel 7 pa siya. Ganoong klaseng tao raw kasi siya… kagaya ko. Hehe…
Alam ko na naiinis palagi sa akin ang mga katext ko kapag gabi dahil most of the time ay bigla-bigla na lang akong hindi magrereply sa kanila. Ang dahilan? Naktulog ako. Kaya kapag humihiga ako sa kama kapag gabi, 90% sure na makakatulog na ako. Dala na rin siguro iyon ng kulang sa tulog, kapaguran, at kabusugan. Haha. Parang baboy.
Worst scenario kapag nakakatulog na din ako kahit sa sasakyan, matching hawak sa hawakan hanggang unti-unti akong bumitiw at bumagsak ang aking kamay sa kung saan man siya babagsak. Siyempre, dedma na lang ako. Kunwari babalik ako sa pagtulog pero sa totoo lang ay nahihiya ako.
Naalala ko ng nakakuha kami ng mga libreng tiket sa U23D sa IMAX Theater sa SM Mall Of Asia. Pinatos ko na kasi first time kong makakapasok sa IMAX noon. At sayang din naman kasi libre. Naniniwala akong music icon na ang bandang U2 pero di talaga ako fan ng kanilang banda. Kaya hayun, bandang kalagitnaan ng concert ay unti-unti akong napahimlay sa upuan at nakatulog. Paggising ko ay huling kanta na. Sabi nga ng mga kasama kong officemates, “Saan ka nakakita ng nakatulog sa concert?”. Haha.
Teka, bakit ko nga ba nakwento ito? Kasi kahapon ay may mga bisita kami mula sa Hong Kong. Di ko akalain na isasama ako sa meeting. Kung kailan may malaki akong tigyawat at kung kailan namumula ang isa kong mata, ay saka naman may VIP. Di ako makatingin sa kanila dahil mukha akong nakadroga.
Enjoy naman dahil libre ang aking lunch kahapon. Kumain kami sa Pizza Hut. At ang inyo pong abang lingkod ang napagdiskitahan nilang umubos ng mga tirang pagkain (parang aso. hehe. joke!). Masarap ang mga pasta. Pero mas masarap pa rin ang luto ng ate ko (sipsip!). Pati desserts ay natakam sila. Tumikim din ako though hindi talaga ako mahilig sa matatamis. At hayun, inantok nga ako nung hapon habang nasa meeting. Di ko alam ang gagawin ko para magising ako. Siyempre, kunwari nakikinig ako sa pinaguusapan pero sa totoo lang ay nasa kawalan na ang aking isipan. At matapos ang ilang minuto, di ko na kinaya. Nakatulog na pala ako. Nagising lang ako dahil tinapik ako ng aking supervisor. Nakakahiya na nakakatawa. Binigyan niya tuloy ako ng mango juice. Fortunately ay hindi na din bumalik ang antok ko.
Bayaning Pinoy
Ngayong araw ay Holiday nanaman. Last week, ay dahil sa Ninoy Aquino day (na August 21 talaga), at ngayon dahil sa National Heroes Day o Araw Ng Mga Bayani.
Masaya para sa mga nagtatrabahong kagaya ko at sa mga estudyante kapag may mga “long weekend” na tulad ng ganito. Pero napansin ko lang na ito rin ang naging dahilan ng pagbaba ng awareness ng mga tao sa mga pagdiriwang kagaya ng Araw Ng Mga Bayani. Naging dahilan rin ito ng confusions para sa karamihan kung kailan nga ba ipinagdiriwang ang mga mahahalagang araw kagaya nito.
Oo nga at alam natin na Araw Ng Mga Bayani ngayon, pero tila hanggang doon na lang talaga. Nabibigyan ba natin ng sapat na respeto at pagpupugay ang mga bayaning nag-alay ng kanilang buhay para sa kalayaang tinatamasa natin ngayon?
Alam ko masaya dahil holiday, pero wag din naman sana nating kalimutan ang mga bayaning Pinoy. Nawa’y patuloy maging buhay ang kanilang mga ala-ala sa ating mga puso’t isipan.
Live High!
Ang awiting “Live High” ni Jason Mraz ay isa sa mga unang kantang nagustuhan ko sa kanyang latest album na “We Sing, We Dance, We Steal Things”. Una kong napakinggan ang kantang ito sa EP na “We Sing”.
Live High. Live Mighty. Live Rightesously.
Yan ang sabi sa chorus ng kanta. Simple. Maikli. Pero may laman. Kaya gustong gusto ko ang kantang ito, bukod sa magandang melody ng awitin.
Mas naastigan pa ako sa kantang ito ng nakita ko sa YouTube ang isang video ni Jason Mraz na naglalakad habang kinakanta ito. I don’t think na this is the official music video of the song pero what’s great about it is si Jason Mraz mismo ang kumakanta.
This song inspires me as of the moment, kaya naman ginamit ko siya as a subtitle of my blog, pagkatapos kong mainspire sa kanta ni Mika na “My Interpretation.”
